OT Vozzmag - шаблон joomla Окна

Thursday, 03 December 2020

 

Greek English French German Italian Russian
ΕΠΟΣ του ’40: Kανένας δισταγμός στους Έλληνες! « Θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να βρεθούν κάτω από τον ζυγό του Μουσσολίνι και της συμμορίας του ».

ΕΠΟΣ του ’40: Kανένας δισταγμός στους Έλληνες! « Θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να βρεθούν κάτω από τον ζυγό του Μουσσολίνι και της συμμορίας του ».

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Με την κήρυξη του πολέμου, οι νέοι της Αθήνας διαδηλώνουν με την γαλανόλευκη σημαία της    Ελλάδας – από το άρθρο «Οι εκπληκτικοί Έλληνες κερδίζουν την πρώτη νίκη της Ελευθερίας, 

LIFE Magazine, 23 Δεκεμβρίου 1940[3]

 

 

Θωμά Μ. Γράτσια

  απόδοση στα Ελληνικά, επιμέλεια   tgrats@otenet.gr

Η παγκόσμια κοινή γνώμη παρατηρούσε με κομμένη την ανάσα τη θέση της Ελλάδας και τη στάση των Ελλήνων. Ξένοι  ανταποκριτές και δημοσιογράφοι της εποχής ταξιδεύοντας και ευρισκόμενοι στην προπολεμική και στην εμπόλεμη Ελλάδα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, κατέγραψαν παράλληλα με τους Έλληνες συναδέλφους τους τις εντυπώσεις και παρατηρήσεις τους σε άρθρα και βιβλία. 

 

Δημιούργησαν έτσι μία ανεκτίμητη βιβλιογραφία, πηγή γνώσης γιά τους σύγχρονους Έλληνες, η οποία αποκαλύπτει τις αξίες, τις αρχές, την έμπνευση και την πίστη στις οποίες στηρίχθηκαν στον πολεμικό τότε αγώνα που έδωσαν επί έξι μήνες τα επτά (7) εκατομμύρια Ελλήνων  κατά των 150 εκατομμυρίων απρόκλητα επιτιθεμένων. Των υπερσύγχρονα  εξοπλισμένων  στρατών των χωρών του Άξονα, δηλ. των Ιταλών Φασιστών, των Γερμανών Ναζί και των δορυφόρων και συμμάχων τους. Ο θαυμασμός, οι συγκλονιστικές εντυπώσεις αλλά και η ενθάρρυνση που ένοιωσαν οι λαοί της Ευρώπης και όλου του κόσμου από την Μάχη της Ελλάδας απεικονίζονται στα άρθρα και τα βιβλία τους. Χαρακτηριστικοί  δε είναι τίτλοι όπως:




«THE AMAZING GREEKS WIN FREEDOM’S FIRST VICTORY» - «ΟΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», άρθρο του «LIFE Magazine», 23 Δεκεμβρίου 1940.Το εξώφυλλο του «LIFE Magazine»  της 16ης Δεκεμβρίου 1940 αφιερώνεται στον ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ εύζωνο ο οποίος φαίνεται να υψώνεται σαν τεράστιο τείχος προστασίας του πολιτισμού και των αξιών που αντιπροσωπεύουν οι στύλοι του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα για όλη την οικουμένη. 

 

 





«GREECE against the AXIS», Η ΕΛΛΑΔΑ κατά του ΑΞΟΝΑ, είναι ο τίτλος του βιβλίου του Άγγλου ανταποκριτή Stanley Casson.

Ο συγγραφέας του βιβλίου αναδεικνύει στο ευρύ κοινό το σχεδόν θαυμαστό ηθικό και τις δυνάμεις αντίστασης του ελληνικού στρατού και του λαού. «Η αποφασιστικότητα μίας μικρής χώρας να αντισταθεί μέχρι θανάτου ενάντια στην εξολόθρευση αποτελεί την πιο εμπνευσμένη αντίδραση ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα που ο κόσμος είχε δει μέχρι τότε. Οι Έλληνες μπορούν πολύ καλά να ισχυρίζονται ότι έχουν αναβιώσει το πνεύμα της αρχαιότητας και δικαίωσαν τα επιτεύγματα των προγόνων τους».

Ο Stanley Casson, από την διατύπωση του τίτλου αλλά και από την εικαστική παρουσίαση του εξωφύλλου αφίνει να αναδυθούν με συμβολισμούς τα εκλαμβανόμενα παγκοσμίως ηθικά και ψυχολογικά μεγέθη των αντιπάλων πλευρών που πολεμούσαν. Η Ελλάδα στον πόλεμο εκπροσωπούσε τον πολιτισμό και αγωνιζόταν κατά της βαρβαρότητας που εκπροσωπούσαν οι χώρες του Άξονα, όπως τα στρατεύματά τους ξεκάθαρα το έδειξαν αργότερα κατά την κατοχή της πατρίδας μας από αυτούς. 


Και οι Έλληνες και Ελληνίδες του ’40 δεν ήταν οι μακρυνοί μας πρόγονοι, αλλά οι γονείς και οι παππούδες μας. Οι άμεσες προηγούμενες γενιές  που μας γαλούχησαν, και μας δίδαξαν, που μας έστειλαν στο σχολείο. Τους τιμάμε και εμπνεόμαστε από τα ιδανικά και τις αρχές τους στα οποία βασίσθηκαν καθώς αντιμετώπιζαν ενα τελεσίγραφο πολέμου [2]. Ούτε βέβαια οι αντίστοιχες γενιές των Γερμανών, Ιταλών και συμμάχων τους ήταν κάποιες ακαθόριστες μακρυνές. Ήταν οι άμεσα προηγούμενες των σημερινών. 


Οι όροι του τελεσιγράφου ήταν ξεκάθαροι: 

... ‘Οθεν, η Ιταλική Κυβέρνησις κατέληξεν εις την απόφασιν να ζητήση από την  Ελληνικήν Κυβέρνησιν – ως εγγύησιν διά την ουδετερότητα της Ελλάδος  και ως εγγύησιν διά την ασφάλειαν της Ιταλίας – το δικαίωμα να καταλάβη διά των ενόπλων αυτής δυνάμεων, διά την διάρκειαν της σημερινής προς την Αγγλίαν ρήξεως, ωρισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους.
Η Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως μη εναντιωθή εις την κατάληψιν ταύτην και όπως μη παρεμποδίση την ελευθέραν διέλευσιν των στρατευμάτων των προοριζομένων να την πραγματοποιήσωσι. Τα στρατεύματα ταύτα δεν παρουσιάζονται ως εχθροί του ελληνικού λαού...

... Η Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώση αυθωρεί εις τας στρατιωτικάς αρχάς τας αναγκαίας διαταγάς ίνα η κατοχή αύτη δυνηθή να πραγματοποιηθή κατά ειρηνικόν τρόπον. Εάν τα ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήση αντίστασιν, η αντίστασις αύτη θα καμφθή διά των όπλων και η Ελληνική Κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας αι οποίαι ήθελον προκύψη εκ τούτου.

                                            Αθήναι, τη 28 Οκτωβρίου 1940/ΧΙΧ»

 

Διαβάζουμε, λοιπόν, από το βιβλίο της διακεκριμένης Βρετανίδας δημοσιογράφου DILYS POWELL (CBE) [*] «REMEMΒER GREECE» έκδοσης 1941 – Κεφ.ΙΙΙ «The Good Fight” «ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»-«Ο καλός αγώνας» [1] :

[1η]...Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Ιωάννης Μεταξάς (1936-1941) [4]  στην περιφρονητική απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου δεν είχε κάνει τίποτε περισσότερο από το να μιλήσει γιά κάθε άνθρωπο της Ελλάδας»

«[1β] Δύο ημέρες μετά το τελεσίγραφο και την εισβολή, το ραδιόφωνο της Ρώμης δήλωνε μειλίχια ότι δεν είχαν αρχικά αναληφθεί σοβαρές επιχειρήσεις «γιά να δοθεί χρόνος στους Έλληνες  να συνθηκολογήσουν». 

 

Κάποιος θα υπέθετε ότι η 28η Οκτωβρίου, η ημέρα της έκρηξης του πολέμου, θα ήταν μία ημέρα ανησυχίας και συναγερμού στην Αθήνα. Ήταν αντίθετα, μία ημέρα εορτασμού. Επί τέλους οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εκφράσουν την έχθρα τους προς τον Μουσσολίνι, επί τέλους θα μπορούσαν να αποδοκιμάζουν και να σφυρίζουν στο σινεμά. 
Η ευγένεια που τους επεβάλλετο από την προσεκτική ουδετερότητα της κυβέρνησής τους δεν επεβάλλετο πλέον, και η γενική περιφρόνηση για την Ιταλία δεν χρειαζόταν τώρα να καταστέλλεται.»

 

«[1γ]   Το ξέσπασμα του πολέμου έδωσε στους Έλληνες την ευκαιρία να απαντήσουν στις προσβολές και τις απειλές των προηγουμένων έξι μηνών. «Σήμερα», έγραψε χαρούμενα μία νεαρή Αθηναία, «τα σύννεφα έχουν ανοίξει.»

 

Αλλά οι φίλοι της Ελλάδας ενθυμούντο την μοίρα της Πολωνίας, της Νορβηγίας, των Κάτω Χωρών, και της Γαλλίας, και έβλεπαν μπροστά με κακά προαισθήματα.

 

[1η] Ο Μεταξάς του οποίου οι αυταρχικές πεποιθήσεις και μέθοδοι του είχαν αποφέρει πρίν από τον πόλεμο την εχθρότητα της φιλελεύθερης κοινής γνώμης, είχε καθ’ όλη τη χρονική διάρκεια της έντασης πριν από την Ιταλική επίθεση παραμείνει ήρεμος και σταθερός.

 

Και κατά τους τρεις μήνες από το ξέσπασμα του πολέμου κατά τη διάρκεια των οποίων είχε οδηγήσει τη χώρα του όχι μόνο ως πρωθυπουργός, αλλά ως συντονιστής της γενικής κατεύθυνσης των επιχειρήσεων, είχε σταθεί σαν ανάχωμα γιά την επιτυχία καθώς και γιά την ισχύ της Ελληνικής αντίστασης.

 

Η αντίθεση η οποία πριν από την εισβολή είχε συνεχισθεί κάτω  από την επιφάνεια της δικτατορίας, είχε μετατραπεί σε συνεργασία. Οι Βενιζελικοί αξιωματικοί του Στρατού και του Ναυτικού που είχαν συνταξιοδοτηθεί μετά την εξέγερση του Μαρτίου, 1935, ήταν πίσω στην υπηρεσία της χώρας τους, και η ενότητα μεταξύ των κομμάτων, τόσο καιρό επιθυμητή, επετεύχθη εν όψει του κινδύνου.

 

Δεν υπήρχε ερώτημα γιά την προθυμία των ανθρώπων να πολεμήσουν. Καμμία άλλη επιλογή εκτός από την αντίσταση δεν θα ήταν ανεκτή από τους Έλληνες, και ο Πρωθυπουργός στην περιφρονητική απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου δεν είχε κάνει τίποτε περισσότερο από το να μιλήσει γιά κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα»

 

Το παρακάτω απόσπασμα από το εν λόγω βιβλίο REMEMBER GREECE, δείχνει την προετοιμασία, την αυτοπεποίθηση, και την αποφασιστικότητα με την οποία διαπραγματευόταν και εμφανιζόταν διεθνώς η Ελληνική κυβέρνηση μέσα σε εκείνη την θύελλα του πολέμου της ιταλικής εισβολής:

«[1δ]... Η Γερμανία έδειχνε ακόμη προς τα έξω φιλικές σχέσεις με την Ελλάδα, ενώ υπήρχαν και συμβουλές σχετικά με διαμεσολάβηση.  Υπήρξε ιδιαίτερα ένα δημοσίευμα σε εφημερίδα του Βελιγραδίου για το οποίο κρίθηκε ορθό να γίνει μια επίσημη απάντηση.

«Μπορούμε να δηλώσουμε» ανέφερε η δήλωση «μία γιά πάντα ότι η Ελληνική Κυβέρνηση ουδέποτε έχει αναζητήσει ούτε ποτέ θα επιδιώξει μεσολάβηση οποιουδήποτε στον αγώνα εναντίον της Ιταλίας, τον οποίον είναι αποφασισμένη να φέρει σε πέρας μέχρι το τέλος».

«We can declare”, said the statement, “once for all that the Greek Government have never sought nor will ever seek anybody’s mediation in the struggle against Italy, which they are determined to carry through to the very end”.

« [1η]  Γιά τον ίδιο τον Μεταξά το τέλος ήλθε, ίσως, γενναιόδωρα. Η καλή φήμη της Ελλάδας στην σύγχρονη εποχή δεν βρισκόταν ποτέ σε υψηλότερο επίπεδο, και πέθανε χωρίς να δεί τις επικείμενες καταστροφές.   Άφησε το έργο της διεξαγωγής του πολέμου στον Αλέξανδρο Κορυζή, τον πρώτο του Υπουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών.

Δεν υπήρχε κανένας δισταγμός ανάμεσα στους Έλληνες. Θα προτιμούσαν, έγραψε μία εφημερίδα των Αθηνών, «ατομικά και συλλογικά να πεθάνουν παρά να βρεθούν κάτω από τον ζυγό του Μουσσολίνι και της συμμορίας του ». 

 

Ήρεμη αποφασιστικότητα που αποτυπωνόταν και στις επιστολές τους από το μέτωπο: 

 

«Κοζάνη, 27-10-1940:    Αγαπημένη μου Νάκη, επήρα σήμερα το γράμμα σου της 25ης…Προτού στείλω το γράμμα μου τα γεγονότα εξελίχθησαν. Ευρισκόμεθα εις εμπόλεμον κατάστασιν με τους Ιταλούς. Έχουμε μαζί μας το δίκαιον και ελπίζω ότι ο Θεός θα βοηθήσει την Ελλάδα. Εμείς εδώ επάνω θα κάνωμε το καθήκον μας. Είμαι βέβαιος ότι η νίκη θα είναι μαζί μας. Σε φιλώ γλυκά - γλυκά καθώς και την κορούλα. Ασπασμούς σε όλους τους δικούς μας. Λούρος (Συντ/χης Λ.Γ..)»

 

Θωμάς Μ. Γράτσιας  

απόδοση στα Ελληνικά, επιμέλεια

 


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 [1] DILYS POWELL  «REMEMΒER GREECE»,198 σελ., τυπώθηκε στη Μεγάλη Βρετανία από την Hodder and Stoughton Ltd, by Richard Clay and Company, Ltd, Bungay, Suffolk, first printed July 1941, Reprinted November 1941 & March 1942. Κεφ.ΙΙΙ «The Good Fight» (α) σελ.45, (β) σ.46, (γ) σ.47, (δ) σ.48, (ε) 50-51, (στ) 52, (1ζ) 53, (1η) 54-55.

[2] ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ, Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΘΗΝΑΙ 1940, Αριθ.178  «Τελεσιγραφική διακοίνωσις εκδοθείσα υπό του πρεσβευτού της Ιταλίας εις τον Πρωθυπουργόν και Υπουργόν των Εξωτερικών την 3ην πρωϊνήν της 28 Οκτωβρίου 1940». Τύποις «Ελληνικής Εκδοτικής Εταιρείας» Α.Ε. – Αθήναι, οδός Παπαδιαμαντοπούλου 44.

[3] Φωτογραφία: LIFE Magazine, 23 Δεκεμβρίου 1940, από το άρθρο «THE AMAZING GREEKS WIN FREEDOM’S FIRST VICTORY», σελ.20, Φωτο. BOSSHARD από BLACK STAR. Η έκδοση του «LIFE» ήταν εβδομαδιαία από την «Time Inc». All rights reserved, Copyright 1940 By Time Inc.

[4] Φωτογραφία Ιωάννη Μεταξά: el.wikipedia.org 

 

(*)Dilys Powell   Elizabeth Dilys Powell, CBE- Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (20 Ιουλίου 1901–3 Ιουνίου 1995).
 Αγγλίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός φίλμ. Σπούδασε σύγχρονες γλώσσες στην Οξφόρδη. Παντρεμένη με τον αρχαιολόγο Humfry Payne (19 Φεβ.1902-9 Μαϊου 1936) από το 1926. Το 1929 ο σύζυγός της,Payne, διορίσθηκε διευθυντής του British School of Archaeology στην Αθήνα. Από το 1931 έως το 1936, η Powell βρισκόταν γιά ένα μέρος κάθε χρόνου στην Ελλάδα, συχνά παρούσα σε ανασκαφές, όπου εργαζόταν ο σύζυγός της. Ο Payne πέθανε στην Αθήνα το 1936. Η Powell συνέχισε τις περιοδικές της επισκέψεις στην Ελλάδα μετά το 1936, μέχρι την παρεμβολή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1939 ορίσθηκε κριτικός φίλμ στους The Sunday Times, και το 1941 είχε πολεμική εργασία σχετιζόμενη με την Ελλάδα στο Political Warfare Executive.  Εμφανίστηκε στο ραδιόφωνο του BBC γιά περίπου τριάντα χρόνια και έγραψε βιβλία γιά φίλμ και ταξείδια, ιδιαίτερα γιά την Ελλάδα. (En.wikipedia.org/wiki/Dilys Powell).   

 

Πηγή: glafkopis.blogspot.com

Διαβάστηκε 527 φορές

Προσθήκη σχολίου

Εγγραφή στο Newsletter

Αναζητηση