OT Vozzmag - шаблон joomla Окна

Sunday, 09 August 2020

 

Greek English French German Italian Russian
Φθηνά πολιτικά κόλπα Κ. Σημίτη με στόχο… την προεδρία; Μας περνά ίσως για κρετίνους;

Φθηνά πολιτικά κόλπα Κ. Σημίτη με στόχο… την προεδρία; Μας περνά ίσως για κρετίνους;

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Εντελώς “τυχαία” με την πολιτική συγκυρία η σημερινή επίθεση που εξαπολύει εναντίον του Κώστα Καραμανλή με άρθρο του στα “ΝΕΑ” ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, εγκαλώντας τον για… “χαμένες ευκαιρίες” στα ελληνοτουρκικά. Οι παροικούντες την βρόμικη ελληνική “πολιτική Ιερουσαλήμ” όμως, γνωρίζουν ότι το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού είναι από τα ελάχιστα που αν επιλεγούν ως πρόταση για την προεδρία, συνεπάγονται οφέλη και για τα δυο μεγαλύτερα κόμματα. Ο Μητσοτάκης κρατά ενωμένο το κόμμα και ο Τσίπρας που δεν έχει την επιλογή της μη συναίνεσης (ξέρει αυτό γιατί…) έχει μια υποψηφιότητα που θα μπορούσε να ψηφίσει. Ενδιαφέρεται κατά βάθος και ο ίδιος ο Σημίτης να τον εκλέξουμε πρόεδρο; Ποιος ξέρει…

Κατά συνέπεια, ο δήθεν “εκσυγχρονιστής” της εποχής των Ιμίων, τις αφελείς ιδεοληψίες του οποίου για την άμυνα που είχε καταγράψει σε βιβλίο αξιοποίησε η Τουρκία και του έστησε σε χρόνο ρεκόρ την κρίση, αυτό που κάνει με την παρέμβασή του, είναι να προσπαθεί να “κάψει” την υποψηφιότητα Καραμανλή για την προεδρία. Με αυτό τον στόχο, προσπάθησε “να βγει από τα δεξιά” στον Καραμανλή, έχοντας βγάλει στο τραπέζι το… “πατριωτικόμετρο”, για το οποίο το εκσυγχρονιστικό του μπλοκ κατηγορούσε τους υπολοίπους… Πολιτική αθλιότητα; Ακόμα κι αν η απάντηση είναι “ναι”, σιγά την είδηση…

Ο Κώστας Σημίτης επιλέγει να ευλογήσει για μια ακόμη φορά “τα γένια του”, υπενθυμίζοντάς μας πόσο εμπνευσμένη εξωτερική πολιτική ακολούθησε ο ίδιος, ενώ σύμφωνα με την φοβερή και τρομερή ανάλυση -επιπέδου… δαπέδου- ο Κώστας Καραμανλής φταίει για τη σημερινή στάση της Τουρκίας! Το δε “Ελσίνκι”, είναι για τον Σημίτη μια… ανολοκλήρωτη επιτυχία! Αναφέρεται βέβαια στην ευθεία συσχέτιση της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας με την αποδοχή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στις 10 Δεκεμβρίου 1999.

Οργισμένη αντίδραση των Τούρκων

Ειδικότερα, σύμφωνα με το ΕΘΝΟΣ, αναφέρει για το τι έγινε μέχρι την απόφαση του Ελσίνκι τα εξής: “Για αυτό και ο κ. Σολάνα μετέβη αμέσως στην Άγκυρα για να καθησυχάσει την τουρκική ηγεσία, το οποίο και πέτυχε” τονίζει ο πρώην πρωθυπουργός, προσθέτοντας: “Η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με 10 άλλες χώρες την 1η Μαΐου 2004. Η υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης έγινε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2003 όταν η Ελλάδα προήδρευε του Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης”.

«Το 2004, όταν πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με την απόφαση του Ελσίνκι, η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες για να αποφασιστεί η έναρξη των συνομιλιών με την Τουρκία, την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο νέος πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής» γράφει ο κ. Σημίτης και συμπληρώνει:

«Στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών αποφασίστηκε η εκκίνηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας παρ΄ όλο που δεν είχε τακτοποιήσει τις διαφορές της με την Ελλάδα, όσον αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά τη συζήτηση, αν και είχε τη δυνατότητα, δεν πρόβαλε την ένσταση για την έλλειψη ανταπόκρισης της Τουρκίας στον όρο που είχε τεθεί στο Ελσίνκι και αφορούσε την ύπαρξη διαφορών σχετικά με την έκταση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.

Αντίθετα, επεσήμανε, ότι “οι ασφυκτικοί χρονικοί περιορισμοί δεν βοηθούν”. Απεδέχθη έτσι, την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία με ανεπίλυτες τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως προς τα όρια των υφαλοκρηπίδων και αιγιαλίτιδων ζωνών τους. Ίσως σήμερα, με την εμπειρία των εξελίξεων στην Τουρκία προβληθεί το επιχείρημα ότι ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ την παραπομπή των υφισταμένων διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αδιαφορώντας για την ένταξη της Τουρκίας.

Όμως το 2004, λέει ο Σημίτης,  ο Ερντογάν δεν υποστήριζε ακόμη τις απόψεις για μια Τουρκία διάδοχο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία έχει δικαιώματα σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Τις απόψεις του αυτές πρόβαλε αργότερα, ιδίως μετά το 2016, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του. Το 2004, επιθυμούσε ιδιαίτερα την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Αφελέστατε κύριε πρώην πρωθυπουργέ και το εκσυγχρονιστικό παρεάκι σου… και σήμερα την επιθυμεί περισσότερο από ποτέ! Πάντα κορόιδευε κάνοντας τη δύσκολη, διότι η ένταξη ήθελε να γίνει με τους δικούς της όρους! Ήθελε προσαρμογή της Ένωσης στην Τουρκία και όχι το αντίθετο.

Σήμερα έχουν προκύψει συνθήκες που απειλούν ακόμα και την εδαφική της κυριαρχία και γνωρίζει ότι με τις ΗΠΑ τα πράγματα δεν θα επανέλθουν εύκολα, ενώ η σχέση με τη Ρωσία έχει υψηλότατο τίμημα χωρίς να ακυρώνει όσα η Ιστορία διδάσκει και η γεωπολιτική διαπιστώνει. Αυτά για όσους διαβάζουν και λαμβάνουν υπόψη κι άλλα πράγματα, αποφεύγοντας να πέσουν θύματα των ιδεοληπτικών του εμμονών.

Δυσκολεύεται επίσης ο τέως πρωθυπουργός να κατανοήσειτο ότι ο Ερντογάν εκείνη την εποχή δεν έλεγε όσα λέει σήμερα, διότι πολύ απλά δεν είχε λύσει τις διαφορές του με το κεμαλικό κατεστημένο, δηλαδή δεν ήλεγχε τη χώρα! Τρέφει για άλλη μια φορά ψευδαισθήσεις ο Σημίτης, ότι αν είχαν γίνει διαφορετικά τα πράγματα τότε, η σημερινή Τουρκία του Ερντογάν θα δεσμευόταν…

Ο Σημίτης αδυνατεί να αντιληφθεί και την τακτική φύση των τουρκικών κινήσεων, διακρίνοντας ότι μετά τη συμφωνία του Ελσίνκι αναπτύχθηκε δυναμική στα ελληνοτουρκικά, “αποτέλεσμα της οποίας ήταν και οι αλλεπάλληλες διερευνητικές συνομιλίες για την αντιμετώπιση των υφισταμένων διαφορών”!

Το ότι η τακτική της Τουρκίας προσαρμόζεται ενώ η στρατηγική της μένει ίσια και απαράλλαχτη, ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να το “πιάσει”. Και πιστεύει ότι σήμερα που έχει ανακύψει και ζήτημα υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο, η Τουρκία θα δεσμευόταν από το τι θα είχε γίνει τότε!

Ο Σημίτης προφητεύει… αναδρομικά, ότι θα είχαμε άλλη Τουρκία εάν είχαν γίνει όσα μας λέει. Ξέρετε τι λέει η γνωστή ελληνική ρήση για τους μετά Χριστόν προφήτες… Για να φτάσει στο απίθανο συμπέρασμα που αποδεικνύει τη ρηχότητα του προσώπου: “Το αποτέλεσμα της στάσης του 2004 είναι οι σημερινές απειλές και οι εκβιασμοί της Τουρκίας“! Είπαμε… ο “σοφός λαός” του εκλέγει.

“Συμπληρωματικά πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, η προσφυγή στη Χάγη δεν αποκλείει ούτε την ανάπτυξη των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών, ούτε την πραγματοποίηση διερευνητικών συνομιλιών για την αντιμετώπιση των μεταξύ τους προβλημάτων. Είναι ένα μέσο για την ειρηνική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών”, καταλήγει ο πρώην πρωθυπουργός.

Του είπε κανείς όχι; Σε θεωρητικό επίπεδο βέβαια. Διότι στην πράξη, αδυνατεί να διακρίνει ο πολύς Σημίτης το κατά Τουρκίαν περιεχόμενο μιας αποδεκτής συμφωνίας ειρηνικής επίλυσης…

 

Πηγή: defence-point.gr

Διαβάστηκε 37545 φορές

Προσθήκη σχολίου

Εγγραφή στο Newsletter

Αναζητηση