OT Vozzmag - шаблон joomla Окна

Monday, 17 February 2020

 

Greek English French German Italian Russian

Η Φοιτητική Ζωή μου ως Έμπορος Ναρκωτικών στο Πανεπιστήμιο

Παρασκευή, 07 Φεβρουαρίου 2020 09:18 μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς 0
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Έβγαλα πολλά λεφτά πουλώντας ναρκωτικά σε φοιτητές, αλλά δεν θα το ξανάκανα.

Προειδοποίηση: τα φοιτητικό μηνιάτικο απ' τους γονείς σου δεν κρατάει όσο νομίζεις. Δεν κοστίζει και λίγο αν βγαίνεις τρεις φορές την εβδομάδα, πληρώνεις είσοδο σε κλαμπ, πίνεις 12 μπίρες, παίρνεις ταξί, παραγγέλνεις ναρκωτικά κι ύστερα τρως πίτσα και πίνεις κόκα κόλα 1,5 λίτρο για το χανγκόβερ

Και τίποτα δεν είναι πιο ξενερωτικό από το να πρέπει να σερβίρεις καφέδες/μπίρες επειδή χάλασες τόσα, που δεν έχεις πια για να ζήσεις. Αυτό έπαθα εγώ κι έτσι έκανα κάτι αναμενόμενο για έναν έφηβο της μεσαίας τάξης ο οποίος χάλασε όλα τα λεφτά του πολύ γρήγορα: στράφηκα στο έγκλημα.

Το να γίνεις πετυχημένος έμπορος ναρκωτικών σε φοιτητές είναι εύκολο. Ξεκίνησα πουλώντας σε γνωστούς, αλλά σύντομα άρχισα να μου τηλεφωνούν και άγνωστοι. Επίσης, οι περισσότεροι φοιτητές προτιμούν να αγοράζουν από άλλους φοιτητές.

Τα λεφτά ήταν καλά.

Τελείωσα το πανεπιστήμιο με καλούς βαθμούς, αλλά δεν υπάρχουν πολλές συμβουλές καριέρας για άτομα που έχουν συνηθίσει να ‘ναι φραγκάτοι. Πολλοί dealers νομίζουν ότι θα σταματήσουν όταν τελειώσουν το πανεπιστήμιο, αλλά ο σπιτονοικοκύρης ζητάει το νοίκι όσο εσύ ψάχνεις μια δουλειά της προκοπής και ο πρώτος μισθός στην εταιρεία recruitment σου φαίνεται άθλιος, έτσι το μόνο λογικό είναι να συνεχίσεις να πουλάς. Επίσης, αν είσαι φοιτητής που αξιοποιείς εκπτωτικά προνόμια και πουλάς ναρκωτικά, αποκτάς άθλια εργασιακή ηθική.

cocaine being weighed

«Νομίζω πως το πρόβλημα είναι όταν αντικαθιστάς το drug dealing με μια κανονική δουλειά, νιώθεις σαν να σε κλέβουν», λέει ένας φίλος επίσης dealer. «Έβγαλες λεφτά με ελάχιστη προσπάθεια και τώρα η καλή ζωή που σχεδίαζες σε αφήνει άφραγκο και θλιμμένο, έτσι νιώθεις ότι πρέπει να συνεχίσεις, αλλιώς κάνεις ένα βήμα πίσω».

Έτσι, αντί να ηρεμήσω, όπως οι άλλοι συμφοιτητές μου, έκανα ό,τι έκαναν οι άλλοι dealers: άρχισα να ψάχνω αλλού για πελάτες.

Σύντομα, πρόσεξα ότι μου τηλεφωνούσαν περισσότεροι άγνωστοι αριθμοί και ότι οι άνθρωποι που συναντούσα ήταν απρόβλεπτοι και είχαν εμφανώς προβληματική σχέση με τα ναρκωτικά. Η δουλειά ξεκίνησε να με κάνει παρανοϊκό και άρχιζα να συνειδητοποιώ ότι το να πουλάς ναρκωτικά μπορεί να ήταν όσο φρικτό ήθελαν να το παρουσιάζουν τα κανάλια.

Έκανα σχεδόν δύο χρόνια μετά το πανεπιστήμιο να σταματήσω. Μπορεί να πλήρωνα τους λογαριασμούς μου, αλλά η παράνοια, η έλλειψη πληρότητας και ο φόβος ότι έμενα πίσω άρχισαν να επηρεάζουν την ψυχική μου υγεία. Πλέον είχαν δουλέψει τόσο λίγο που το βιογραφικό μου βρισκόταν στο σημείο μηδέν.

Οι φοιτητές είναι χρυσωρυχείο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αλλά αυτό το πράγμα έχει ημερομηνία λήξης. Πρέπει να σταματήσεις πριν γίνεις ο τύπος που θα ψιθυρίζει «κόκα, χάπια, χόρτο» σε 18χρονα έξω από τις εστίες.

 

Πηγή: vice.com

 

Διαβάστηκε 434 φορές

Προσθήκη σχολίου

Εγγραφή στο Newsletter

Αναζητηση